yeni

her yerde bir yeni yıl fırsatı dönüyo ya bizde takip eder olduk. bu arada dün büyük gürültüler eşliğinde istanbul il sınırları içinde başlayan kar 'fırtınası' en azından anadolu yakası için kendini günlük güneşlik ve soğuk(emin değilim dışarı çıkmadım) bir havaya teslim etmiş durumda. en son çok küçükken iyi kar yağdığını hatırlıyorum bi. biz o zaman annanemlere gidiyoduk çok sık. onlarda göztepedeydiler. ha ama göztepedeki en asgari düzeydeki binadalardı kendileri. ve hatta onca yeni site ve binanın arasında hala kendini muhafaza etmekte göztepe köprsününden yukarı devam ediosunuz oralarda bi yerdeydi. gidin bakın. sonra haliyle taşındılar tabi. su taşıma sistemli bi yerdi en kötü yanıda oydu zaten. sonra yakına geldiler biz her yılbaşı yaptığımız büyük ziyaretlerine devam ettik. geniş aile geleneği var normal olarak. sabah babane akşam annane böyle gider oldu. benim için çocukluk yılbaşılarının ve hatta ilk gençlik yıllarının yılbaşı akşamları tv' de zap yap kuruyemiş+tombaladan öteye gitmez. işin ilginci ben bu durumdanda memnunum. yıllar önce non serviam'da dalga amaçlı ufak hayatlar ufak mutluluklar filan yazmışlardı onu hedef koydum kendime ufak şeylerden çok yol alabiliyorum. mesela sakladığım gameshowlardan birinde şeyi gördüm geçen river raid oynamanın ihtişamı. hani herkes kız peşinde kariyer peşinde biz river raid oynuoduk.. diye devam eden bi yazı. ben hayatımı tam ona göre şekillendirdim işte. ha çok mu başarılı oldum. sanmıyorum. bazen okduğum şeylerden ufak ayrıntıları seçip hayatın anlamı yapıyorum farkına varmadan. farkına vardığımda da baya zaman geçmiş oluyo. gerçi arasıra durup düşünmüyo değilim. şimdi ki ben bi şekilde geri dönse o kendi kendine odalar arası kovboyculuk oynayan çocuğu görse ne der ne nasihat eder diye. ama sanırım diyceğim bişey yok. hayalgücü mucizevidir. dünyadaki tek ilahi kudrettir ve hatta. yılbaşında kar yağmasını hatırlamak gibidir. hiç yağmadığını bilerek(en azından hatıralar dahilinde). son veremedim yazıya buda böyle olsun.

kendi kendine konuşan bloger kişisi part 2.0

voçırs diye bişey koydum oraya. hani bak ismide deiştirdim. türkçe okunaklı inglizce filan dokunaklı olur diye hani. ilk izleyen siz olun da yazmış blogger. hani sanki çukulata vercek. ya da bana yararı nedir bilemedim onuda hani kimse izlemese mesela o hep orda dursa nolcak. 'a lan herife bak o kadar bok yazmışki kimse sallamıo' mu olcak mesela. ya da bu şey gibi diil mi last.fm programı indirip lan iki damar dinliyim diyip programcağızı kapatmak gibi. hani sanki orda en popüler profil bende tüm dünya beni izlio. acaba voçırsa arkaplan filan mı yapsam lan. böle hani ok mok zaten sayfayıda beyaza boyadık dikkat çeker belki öyle. son zamanlarda iyce yalnızım be blogger valla bak. gündelik ziyaretçi sayım çok düşük mesela. evden çıkmaz oldum sürekli f5'e basıorum. arada bir arttımı bayram yapıyorum. ev, aile, çoluk çocuk hepsi benden kesti ümidi. aranızda voç ıyım bunu diyen varsa beri gelsin. severim kendisni. ama belli etmem. soğuk bi yapım var. ama sürekli gülerim. çok iyiyimdir. enseme vurup lokmamı yiyebilirsiniz. yerse.

erör

arada erör veririm
sonra kendi çapımda terör estiririm
üstüne bol demli çay içerim
bana mısın(*) demez


*bkz.öncekikayıtlar

masa-büstü

mellöm beni mimlemiş boş dururmuyum durmam. genelde arkaplanda klasik xp manzara resmi var ama hani dedim buraya koycam ya şindi arkaya bi hellsing çakıveriyim. derken kediyi buldum. lakin masaüstü bundan ibarettir arkaplanı dilediğiniz gibi hayal edebilirsiniz.

öyle böyle bişeyler

karşının ne trafiği çekilir ne çilesi
ben zaten daha bu yakayı zor ezberlemişken
orda iki adım yürüyorum semt değişti diyolar.
daha işin içinden çıkabilmiş değilim.
ha bi kaç hat öğrendim arada o iyi oldu
ortaköy geceleri bostancı gibi oluyo mesela yada bana öyle geliyo bilmiyorum
geçen beşiktaş vapurunda olmıcak iki insanı gördüm mesela
yol hikayeleri oluşturabilsem böyle süper olur gibimede gelmiyo diil
ama genelde işte rutin geçer ya yolculuklar
sabah otobüse binersin aynı insanlar akşam dönüşte otobüste aynı amca, teyze, abla, potansiyel kız arkadaşlar ve onlardan biraz sonra otobüse binip yanına gelen potansiyel muhafızlar
bol metro otobüs vapur trafikli günler hoşgeldin demek lazım heralde
alışıcaz zamanla.
bide yakın otursak bişeylere ne güzel olcak.
kısmetse olcak
olcak olcak
pozitif bakıp polyanacılık oynuorum son zamanlarda acaip
zaten hayatla da pek derdim yok aslında
benim derdim kendimle.

ps: kısa kısa şeyler ekliyim diorum. hani blog yazıları diskografi gibi. bi grup keşfediosun 10000 tane albüm çıkarmış hani bulsan hepsini bütün şarkıları dinlesen, ezberlesen filan bi ömür geçer. kısa ve öz olcak o yüzden. şindi ben girsem bu bloga mesela 2007 zor okurum öylede tembelim. uzun ve çok yazanlara saygım sonsuz. üretim mantığımı beklemeye aldım zaten şimdilik.

otur 0!

yapıcak işler çıktı ya
kaçmam lazım benim herşeyden
ondan bundan şundan
kendime yaşam alanı oluşturmam lazım mesela
hiç sabahlara kadar oturmayı sevmedim
en geç 4 te yatmam hissiyatıyla yaşadım ben
ya da ne biliyim en kötü işte sabah ezanı okunurken filan
ama şimdi benim sabaha kadar oturmam lazım
binlerce film izliyip acaip şekilde müzik yapmam lazım
niye peki ? tüm bunlar ?
götüm sıkıştıda ondan
hani ertesi gün sınav filan olunca dersin ya kendine
ne güzel olurdu şindi boş boş bişiler yapmak
hah aynen o durumdayım işte ben. bide farkettim ki etiketlenmişim ben çoktan mesela. o etiketide kaldırmak zor. hamallık yapsam etsem filan yine kalkmıycak o etiket tepemden. ha mutlumuyum olabildiğince. ama işte ne biliyim. geri sarsak ya herşeyi ben ortaokulu yeni bitirmiş filan olsamda liseye gidicek olsam. sanırım o nerde ben orda olurdum. hem o korkunç telefon görüşmeside olmamış olurdu. herşey farklı seyrederdi belki. saçma sapan bi kısım şahsiyetlerdende kurtulurdum mesela hiç tanımazdım. ama hani kelebek etkisi tam terside etki edebilirdi tabi. diyceğim o ki bir garip hallerde halim. hemde ne garip. sevinsem mi üzülsem mi üzülsem mi sevinsem mi bilemedim.

tasarlanmış bir yalnızlıktı bizimkisi
ilahi adalet ve kudretle
sonra kelepçelerimiz var diye hayıflandık
ama onlarda ilahiydi.
ellerimiz, ebediyetin yanında kimdi ki ?
her kurtarışta birbirimizi
kaybolduk sonsuzlukta
açıktı kapısı gökyüzünün
kilidi yerinden edilmiş.
toprakta aradık izini.
ama kilit bizdik
sen ben ve öteki.
kapatarak gökyüzünün kudretini
zincirleri ilahlığında erittik
tasarlanmış yalnızlığımız
körlüğümüzdü aslında;
geçte olsa farkettik