hatalarımdan ders almayı küçükken öğrendim
büyüdüğümde hatalarımdan hatalarına ulaşan babil kulesiydi evim
sevdiğini söylemek korkusundan doğmuştun bedenimde
büyüdüğünde saçlarının örgülü zamanlarını özledim
senden uzaklaşan trenlerde kurduğum düşleri
küskün şarkılarla besledim
dalgalarla dövülen kumsalda
parmaklarınla yazdığın bir kaç harftim
susuzluğa dayanamadı içim
ayakların ıslanırken ben silindim..

karışıyor demli bir çayda
vapurlarına şarkılar yazmış kesmeşeker
ve bir martı söylerken herkesin bildiği
o ayrılık şarkısını
bir başka 'sevgililer masası'na konu oluyor
türk kahvesi falları
boğaz üşütürken örtüsünden sıyrılmış vücutları
martılar derdi; görmüşler onu, belinde erkek kolu
hele yalnızlık.. kalabalıkken bile bahariye yokuşu
tramvayın sesleri
tütsüsü özlemin kokusu
karışıyor demli bir çayda
kadıköy yağmuru

merhaba öykü,
dört duvarın dört duvaklı ölümü
kış vurmuş sıcak tenine
üşüyor gözyaşların
seni 'yazan' sendin
yanılgılardan seslendin;
"hoşçakal"
hoşça kalamadım..

..

sana parmaklarım kadar yakınım
her harfi vurduğunda adımları
senden gelmeyen mesajların yokluğundan yalnızım
özgürlük dediğinin bedeli
dört yanı beyaz bir oda
tek bir telefon elimin altında
çalsa da ne sana yararı var ne de bana
cümleler kurmayı unuturken ben
sahte sıfatlar seçmiş insanların arasında
bir parça daha kopuyor hergün
bedenimden
zaman akıyor
ellerimle yarattığım,
sana ulaşmaya çalışan yoluma

mayıs ta gelir elbet..

ve midem vuku bulurken
derinlerden gelen çığlının
ağırlığına
ben ağrını taşıyorum karnımda
dönemi dokuz aydan bile fazla süren
bu kadar'sızlamazdı hiç bir adım'
her ay çektiğim anılarının doğuşuna
"içtiğim sigaralar aklıma geliyor.."
desem, kül tablalarını toplasak bir paket etmez
sen bana gözlerin gördüğü büyük dünyanın
ufacık bir karesinden hayır dedin
benim hayırlarım barajı çoktan geçmişti
önüne çıkan herşeyi yerle bir etti

açacak

sana açılırsam eğer
yer yerinden oynayacak,
taş taş üstünde kalmayacaktı.
çatısının altında yaşayabileceğimiz bir ev bile olmayacağından
vazgeçtim sana açılmaya çalışmaktan
aradan zaman geçmeden huy edindim bunu kendime
açılmadım kimseye
açılsaydım eğer
hayatınız mahvolacaktı
ben kendimden çok başkalarını düşünürüm çünkü
erken yaşlardan yalan edindim bunu kendime
edinmelerim sürüp gitti
açılacak sözcükleri başkaları seçti